Pozycja stojąca

Strzelec stoi na wyprostowanych nogach, trochę szerzej niż na szerokość barków.

Lewe ramię oparte jest  o korpus jak najbliżej środka klatki piersiowej, jednocześnie  podtrzymuje  karabinek na jeden z czterech pokazanych przykładów.  Ważne jest by cała lewa ręka była w osi karabinka.

Zadaniem prawej ręki jest jedynie naciśniecie spustu. Przedramię nie podtrzymuje karabinka, kolba opiera się jedynie na barku. Należy chwycić rękojeść broni z niewielką siłą, a kciuk skierować wzdłuż karabinka.

Kolba nie powinna być dociśnięta mocno do barku. Na wiatrówki sprężynowe działają inne siły niż na broń palną. Mocne dociskanie kolby do barku może spowodować zerwanie strzału. W wiatrówkach PCP nie ma odrzutu, zatem także nie trzeba przykładać tutaj dużej siły.

Pozycja klęcząca

Jeśli chodzi o pozycję klęczącą można wyróżnić dwie techniki.

Klasyczna, gdzie łokieć lewej ręki spoczywa bezpośrednio na kolanie. Lewa ręka podtrzymuje karabinek. Łokieć prawej ręki skierowany jest w dół. Palce prawej stopy są ugięte. Strzelec siedzi na stopie.

Druga pozycja klęcząca wywodzi się się z anglii. Ma na celu maksymalne obniżenie sylwetki aby poprawić statykę strzelca.

Całe przedramię lewej ręki spoczywa na kolanie. Tak duży punkt styku w znaczącym stopniu poprawia statykę. Prawa stopa jest wyprostowana i strzelec siedzi na stopie. 

Bardzo istotna jest jak ściągamy język spustowy. Należy to zrobić dokładnie w osi karabinka. Nie można ściągąć spustu pod kątem, ponieważ powoduje to zerwanie strzału.

Pierwsze dwa zdjęcia przedstawiają jak nie powinno się ściągać spustu.

Prawidłowe ściąganie spustu.